|
|
|
|
|
به نام او که بهترین است دوستان همدل سلام لحظه هایتان سرشار از طراوت ایمان باد صدا وسیمای مرکز گیلان از سال های پیش همیشه پخش کننده ی برنامه های ادبی مطلوبی بوده ، اما گاه گاه این برنامه ها به دلایل مدیریتی دچار ضعف هایی هم می شدند . قبل از سال 1370 ودر زمانی که هنوز شبکه استانی رادیوی گیلان افتتاح نشده بود ، برنامه هایی به وسیله ی بعضی از فرهنگ دوستان گیلانی تهیه و پخش می شد ؛ اما ازاین سال به بعد به همت شاعر و منتقد فرهیخته ی گیلانی برادر خوبم عبدالرضا رضایی نیا به نوعی واحد ادب و هنر رادیو راه اندازی شد . در اولین گام در آن سال دوستان عزیزی همچون پرویز ایمان پور ، علیرضا پیرفلکه ، سیده ملاحت اسداللهی ، مریم یوسفی ، پیر سفر کرده سید محمد عباسیه ی کهن ، فرامرز محمدی پور ، رحمت حقی پور و نگارنده ی این نوشتار ( شهاب الدین رهنما ) به همراه جناب رضایی نیا دست در دست هم نهادند و برنامه هایی همچون : یاد و یادگار ( ویژه ی فرهنگ و آداب و رسوم گیلان ) ، صدای سبز ( ویژه ی شعر و نقد شعر شاعران فارسی سرای گیلان ) و سبزه اوخان (صدای سبز – ویژه ی شعر و نقد شعر شاعران گیلکی سرا ) را تهیه و پخش کردند. وباید بیان داشت که چند ماه از پخش این برنامه ها نگذشته بود که دوست دیگری هم به جمع ما افزوده شد و او کسی نبود جز جناب سید علی شفیعی . برای خواندن باقی مطلب ؛ لطفا ادامه مطلب را کلیک کنید ادامه مطلب |
||
|
+
لحظه ي هبوط انديشه جمعه 17 فروردین1386ساعت 5:22 به قلم شهاب
|
|
||
|
|
|
|
|
بعد از سلام و عرض ارادت و تبریک . . .
حس می کنم خنده ات را ؛ وقتی نگاه بهار بردیوار دل وجانت بتابد ! بهار فرصت دوباره نگریستن به دیروز و امروز است ! بهار انعکاس صدای آسمان در وسعت خسته ی جان های زمینی ماست ! بهار آمده است ؛ اما چه قدر بال های پروازمان را مهیای پرواز در آسمان سبزش کرده ایم ؟ بهار یعنی بهتر زیستن ؛ بهتر نگریستن و بهتر از همه ی دیروزها تنفس سبز را تلاوت کردن ! و من احساس می کنم هنوز بال هایم برای پرواز مهیا نیستند ....! دست بر گردن بهار می آویزم تا نشاط پروازم ارزانی دارد و درماندگی هایم را پرواز دهم ...! دست برگردن بهار کوچ می کنم تا سبزه های سعادت در نگاه من و تو قد کشند . . . ! ***** |
||
|
+
لحظه ي هبوط انديشه پنجشنبه 2 فروردین1386ساعت 15:36 به قلم شهاب
|
|
||