مرد اردیبهشت - امشب چه شب قشنگی است ....!

امشب چه شب قشنگی است ....!

ای زغمت بال وپرم سوخته بی تو دو چشمان ترم سوخته

آواز همیشگی عاشورا باز هم به گوش می رسد ومن مانده ام باتنی خسته، فکری مغشوش ودلی که در جستجوی روشنایی بال بال می زند .

در چنبره ی خیالم فرو می روم ؛ آهسته گام برمیدارم وبه سمت مسیری می روم که گویا نا آشناست ؛ سمت مسیری می روم که شایدتا لحظه ای بعدتر راه خویش را گم کند ....

نمیدانم جاده ی عبور من کجاست !

نمی دانم از کدام چشمه نور سمت وادی دلم جاری خواهد شد ؟نمی دانم ؛ نمی دانم !

وامشب شب عاشوراست ؛ وچه شب زیبایی است امشب ؛ که تو به بهانه آن با خودت خلوت می کنی ، با خودت حرف می زنی ، کرده ها وناکرده های خودت را به یاد می آوری وآنگاه آرام و سربه زیر به بهانه ی این شام اندوه ،تنهایی ات را از چشم هایت بیرون می ریزی ؛ به بهانه ی این شب رود می شوی ، راه می افتی ، جاری می شوی تا ، پیش از همه ، خودت را شستشو دهی .....! وامشب به راستی چه شب قشنگی است ....

+هبوط انديشه پنجشنبه بیستم بهمن 1384...به قلم شهاب الدین رهنما |