مرد اردیبهشت - غزلٍ تا کوچه های شقایق

غزلٍ تا کوچه های شقایق

^{این روزها}

^{بیشتر دغدغه ام این است که چه اندازه با خودمان}

^{صادق هستیم ؟.....}

^نه؟!...

^{فکر نکن که این یک حرف تکراری ونخ نما ست...اگردرست}

^{فکر کنیم}^{هنوز تازه است ......}

^{***************************************}

^{غزلی از سروده هام تقدیم می شه ...در آینده بیشتر باشما}

^{حرف خواهم زد...برای من دعا کنید...}

^{***************************************}

^{تا کوچه های شقایق}

^{یا امام آينده !}

^{اسم تو را مي نويسم ، هر جا كه پا مي گذارم}

^{جز تو در اين عصر وحشت ، پشت وپناهي ندارم}

^{احساس آبي دريا ، با روح سرخم عجين است !}

^{بايد بنفشه بکارم ، شايد بيايد بهارم}

^{هي كوچه كوچه دلم را ، دنبال تو مي دوانم}

^{وقتي خراب خرابم ، وقتي كه بايد ببارم}

^{آشفته و پر شكسته ، با يك دل عهد بسته}

^{مي خوانم و مي نويسم ، تا سر رسد انتظارم}

^{كي خستگي هاي روحم پايان پذيرد ، برادر !}

^{اين روح دلخسته ي من ، اين عابرني سوارم !}

^{تا ناگهان آسمانم ، آبي شود از حضورت}

^{هي پشت هم مي نويسم ، هي لحظه را مي شمارم .}

^{آرامش آخرينم ! بايد تو امشب بيايی}

^{بي تو صدايم شكسته ، دلواپس و بي قرارم. . .}

^{آماده ي رفتنم من ، تا كوچه هاي شقايق}

^{يك پر براي نشاني ، در خانه جا مي گذارم !. . .}

^{***************************************}

+هبوط انديشه پنجشنبه بیست و دوم دی 1384...به قلم شهاب الدین رهنما |