به نام خداي سوال و جواب
خداوند پيغمبر آفتاب
به نام خداوند ني نا مه ها
خداوند دل های بی ادعا
خدايي كه سرچشمه زندگي است
پل آسمانش پل بندگی است
كسي كه به باران رسانيدمان
به درياي ايمان رسانيدمان
در احساس شوق سرودن نهاد
به انديشه دستور پرواز داد . . .
لِنَفْسِكَ وَدينِكَ اِذِخْتَرتَ لَهُم جَزيلَ ماعِنْدَكَ مِنَ النَّعيمِ الْمُقيمِ الَّذي
لازَوالَ لَهُ وَلِاضْمِحلالَ
اسم ترامي نويسم هرجا كه پا مي گذارم
جزتودراين عصروحشت، پشت وپناهي ندارم
تاچشم مي گشايي دربرهوتي ازمعناگرفتار مي شوي.انگار رمز پرواز
تا ديارآشنا را گم كرده اي !
ازلحظه ي ورود چه چيزها كه نمي بيني ونمي شنوي ! دنيايي است
پرازلحظه هاي رنگارنگ ! دنيايي است پر از شكوه هاي بي سرانجام!
لحظه به لحظه بالنده مي شوي ؛ اوج مي گيري ؛ وبرآني تا راه
بازگشت رابازيابي . اما چگونه مي توان درتندباد صداهاي آشفته ،
صداي پيشواي زمين وزمان راگوش داشت تا تصنيف پرواز را ترنّم كرد ؟!
تلنگري بر روحت نواخته مي شود ؛ بيدارت مي كند ؛ آوازت مي دهد
تا چشمهايت را بگشايي و تماشا كني آنچه راكه ديگران نمي بينند ؛
تابشنوي آنچه راكه ديگران نمي شنوند ؛ تابيان داري ، آنچه راكه
ديگران بر زبان نمي رانند !
مادراين روزهاي سفر چراچنين شده ايم ؟! چرامقصد و مقصود را از
يادمان كوچانده ايم ؟! چرانمي فهميم ما تنها ، مسافرِ اين جاده ايم
وهمچنانكه آمده ايم بايد اين مسير را به ديگران بسپاريم ؟!
گاه ، گام هايي مسير عروج رامي يابند ؛ گاه ، بال هايي راه پرواز را
مي فهمند ؛ گاه آسمان ، خود صدايمان مي كند تا تماشاگر عرش
شويم ؛ اما چرا گاه بن بست درمسير عبورمان زاده مي شود و زخم
هاي ناگهان روح ريحانمان را آزارمي دهند ؟!. . .
تا جمهوري موعود ، تنها دغدغه هاي يك روح است ؛ روحي كه در
طوفان صداها به حيرت نشسته ودر جستجوي صدايي است كه در
سحرگاه تماشا انتشار مي يابد وزمين و زمان را سربلند خواهدكرد ؛
دغدغه هاي روحي كه نيلوفرانه در باور آسمان ، شكفتن را معنا خواهد
كرد !
تا جمهوري موعود ، تنها يك تلنگر است بر پيشاني اهالي غفلت و
سكوت وديگر هيچ ! . . .
***************************


