مرد اردیبهشت - > از درد های اکنون

> از درد های اکنون

به نام او که سرچشمه ی همه ی خوبی هاست

سلام دوستان

می دانم که خیلی دیرکرد ه ام !چه کنم که زندگی است و دلمشغولی هایش . حضور کمم را به حساب بی ارادتیم نگذارید .

در این پست یکی از جدیدترین شعرهایم را تقدیم نگاه مهربانتان می کنم . امیدوارم مثل همیشه این مسافر راه را شرمنده ی نظرهایتان کنید .

ارادتمند همیشگی دوستان نیک اندیشم : شهاب الدّین رهنما ( مرداردیبهشت )

******

الله اکبر

زبانم گیج شده است

از توصیفی که جاری نمی شود !

من در ابتدای مسیر ایستاد ام

همچنان !

و پرستوهای دلم

هلهله کنان

نوازش نگاهت را نجوا می کنند .

بهار

بی بارش نگاهت

در ترافیک نگاه های آشفته

جا خواهد ماند . . . !

***

زبانم گیج شده است

از توصیفی که نمی بارد !

این روزها

در تزاحم تصویرهای تکراری

نامت

به بهت نشسته است !

***

مکّه

مدینه

عرب

عجم . . .

همه ی نگاه ها

آسمان در آسمان چشم در راهند !

همه ی نگاه ها

آشفته

در پی تابش دوباره ی آیه های محکم تواند

تا آوار کنی

هیمنه ی این همه سیاهی سیّال را !

از بطن استخوان هایم

دردهای دوّار

فوّاره می زنند . . . !

توصیفت بر زبان گیجم جاری نمی شود !

چگونه می توان

زخم را تنفس کرد

و بی خیال این همه زخم های مزاحم ،

بی خیال این همه دردهای اکنون

به توصیف های بی درد

دل ، خوش داشت ؟!

این روزها

پرستوهای یادت

آنگاه که بر فراز پرچین خیمه های خیالم

بال می گشایند ؛

احساس می کنم

دیگر بار

بهار بعثت تو را

فرشتگان

در گوش های زمین و زمان جار می زنند !

احساس می کنم

جهان امروز

دیروز شبه جزیره ی عربستان است

دوباره باید

تحریم های قریشیان را

تدبیر کرد !

دوباره باید

زخم های قاسطین

مارقین

و ناکثین را تاب آورد !

دوباره باید . . . !

***

این روز ها

احساس می کنم

تا جهان باقی است

باید باشی تو !

باید خنکای بهار بعثتت را

در لحظه لحظه ی نگران کوچه ها

تکثیر کنی ؛

وقتی مهربانیت

در ذهن کوچه ها نپیچد ،

علف های هرز

با جاری هر روز

ریشه دارتر می شوند . . . !

یا رسول الله

انّا توسّلنا و توجّهنا . . . !

*****

+هبوط انديشه چهارشنبه هفدهم مرداد 1386...به قلم شهاب الدین رهنما |