مرد اردیبهشت

> بیایید به صدای هم احترام بگذاریم !

shahab921 — Thu, 12 Nov 2009 12:19:18 GMT

به نام خدایی که داننده ی رازها و نیازهاست

سلام بر دوستان عزیز و ارجمند

سلام بر شما که با خدایتان انسی دارید شگفت و به همین راحتی دین و ایمانتان را به دنیا و دوستدارانش نمی بخشید .

پیش از هر چیز از تأخیر های گاه و بی گاهم عذرخواهم و از اینکه نمی توانم به وعده ی خویش صادق و ثابت باشم بسیار شرمنده ام .

عزیزان !

از دو سه پست پیشین که به نوعی انتقادی داشتم بر برخی رفتارهای عجولانه و حرکت های نه چندان زیبای گروه طرفداران جناب موسوی ، متأسفانه بارها و بارها پیام هایی زشت و توهین آمیز از جانب برخی از اهالی وب نصیب این جانب شد . نوشته هایی که به دور از هرگونه نزاکت و ادبی نوشته شده و نثار این مسافر در راه شد .

به همین دلیل نکاتی چند را برای این دوستان و برای همه ی آنان که به ذهنشان کج فهمی رسوخ کرده است ، می نویسم تا شاید ذهن ها روشنی را در آغوش گیرند و جامه ی بد بینی از جانشانشان افکنده شود .

1 – من یک صدا در میان همه ی صداها هستم ، اگر مغرور نباشیم باید این اجازه را به دیگران هم بدهیم تا صدایشان هم به گوش رسد . اگر شما می خواهید صدایتان را به گوش ها برسانید ، پس به من هم حق انتشار صدایم را بدهید .

۲ – من نظرات خاص خودم را دارم و اگر قرار بود که تنها نظر دیگران را گوش دهم ، به هیچ وجه این وب را نمی ساختم .

3 – سعی نمی کنم نظرات خویش را نظراتی حتمی و ابدی بدانم . بی شک ممکن است برخی حرف ها گفته شود اما با صحبت دوستی آن نظر دیگرگون شود . ( البته دیگران هم باید بدانند که نظراتشان وحی مُنزل نیست ! )

4 – همچنان که پیش تر گفته ام به هیچ وجه بسیاری از کارکردهای جناب احمدی نژاد را تأیید نمی کنم اما باید دانست که او رئیس جمهور ایران است و باید او را حرمت گذاشت . ( البته هستند افرادی که به هیچ وجه رأی دور اول و دور دوم ریاست جمهوری او را باور و تأیید نمی کنند و از این بدتر او را آدم هم به حساب نمی آورند تا چه رسد به رئیس جمهور ! و این از زشتی نادر ما ایرانی هاست )

5 – پیش از انتخابات بر این باور بودم که جناب موسوی بهترین گزینه برای ریاست جمهوری است اما وقتی بداخلاقی ها و افراط گری های ( به گمان من ) برخی از دوستان جناب موسوی را دیدم ، دلم شکست و باز به زغم خود پنداشتم که موسوی ، موسوی سال های پیش نیست و حرکاتش به گونه ای است که لااقل من توان پذیرشش را نداشتم . اما . . .

6 - دو حسرت را در تاریخ 30 ساله ی جمهوری اسلامی ایران بر دل نهفته دارم . نخست حسرت برای 8 سال از دوران طلایی جناب خاتمی است که تنه اش را دوستان نااهل و دشمنان بدخواهش بی برگ و بار در چاه تفرعن و تعصب به دستان مرگ سپردند . . .

دوم همین انتخاباتی است که پشت سر گذاشتیم و به رغم آنکه می توانست بهترین نتیجه ها برای کشورم به بار آید اما . . .

7 – موسوی را برای گذشته اش دوست داشته و دوست دارم اما . . .

8 – اما ای کاش به گونه ای می شد که جناب موسوی رییس جمهور باشد نه جناب احمدی نژاد اما . . .

9 – آی امّا ها ! من صدایتان می زنم اما نمی دانم به گوشتان می رسد یا نه ؟! کاش صدایم را می شنیدید . . . !

10 – من هم یک صدا هستم میان این همه صداهای ناهمگون و همگون !

پدر خدا بیامرزم همیشه می گفتم : پسرم ! من ممکن است با کسی خوب نباشم اما هنگامی که کسی وارد خانه ی من شد دلخوری ها برای من ارزشی نخواهد داشت و همه ی دلخوری ها را به باد می سپارم . . . !

و حال شما عزیز خواننده ای که به اینجا می آیید و به کلبه نوشته هایم سر می زنید ، چه برایم نظرات خوب بنویسی چه بد ؛ برایم چندان فرقی نمی کند . من تنها می دانم که هرکسی به کلبه ام پا بگذارد دوست من است و احترامش بر من واجب !

پس دوست من !

بیایید به دور از همه ی سیاست بازی های احمقانه ، دوستیمان را تکثیر کنیم ، تنها همین !

ما با دوستی هایمان می توانیم سیاست بازان احمق را به سمت کوچه های دوستی و ومهربانی جهت دهیم حال چه راستش باشد چه چپش !

*****

شهاب الدین رهنما

رودسر

20 / 8 / 1388

> کوچه ی بن بست

shahab921 — Wed, 28 Oct 2009 20:21:18 GMT

ما همصدا با هم
ما از نژاد هسته ی دردیم

هرچند
هر روز
بی وقفه و یک ریز
با دست هایی بی نشان
در رد هم بسیار می کوشیم !

ما از نژاد هسته ی دردیم آی !
ای کاش ما یک لحظه هم
دنبال احساس قشنگ

عابران کوچه بن بست می گشتیم !

ای کاش . . . !

*****

شهاب الدین رهنما

۷ / ۸ / ۱۳۸۸

رودسر

> به بهانه ی روزحافظ

shahab921 — Fri, 09 Oct 2009 16:25:18 GMT

به نام او که بهترین حامی انسان است

دوستان سلام

در این پست مطلبی تقدیمتان می کنم از وبلاگ آب و آتش جناب تقی دژاکام

باشد پذیرایش شوید .

ان شاءالله در پست بعدی برایتان سخنهایی دارم که حتما شنیدنی است .

پس منتظر باشید

*****

آنچه در پی می آید متن کامل سخنرانی تاریخی و ماندگار رهبر فرزانه انقلاب آیت الله سید علی خامنه ای است که در تاریخ ٢٨ آبان ماه سال ١٣۶٧ خورشیدی در مراسم گشایش کنگره جهانی بزرگداشت حافظ در شهر شیراز ایراد شده است .

نظر به اینکه این سخنرانی یکی از پرمغزترین تحلیلهای منصفانه نسبت به خواجه و شعر ، جهان بینی ، سلوک عرفانی و رفتار اجتماعی او با توجه به حوادث روزگار اوست و از آنجا که هر چه گشتم آن را در محیط اینترنت نیافتم ، جهت تسهیل در تحقیقات و پژوهشهایی که درباره این شاعر بزرگ کشورمان در محیطهای علمی و آکادمیک صورت می گیرد و ثبت مجازی این سخنرانی تاریخی ، متن کامل آن را عینا بر اساس جزوه ای که اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس پس از این سخنرانی منتشر کرد و در اختیار قرار داد ، در آستانه بیستم مهرماه سالروز حافظ به خوانندگان وبلاگم و تمام علاقه مندان شعر و ادب فارسی تقدیم می کنم :

لطفا ادامه ی مطلب را کلیک کنید . . .

> من ، قزوه ، شعری از مقام معظم رهبری و خاطره ی قزوه از مقام معظم رهبری

shahab921 — Thu, 01 Oct 2009 16:09:03 GMT

۱ ) سلام جناب قزوه

سال ها ست که شما را می شناسم ، و بارها در مورد شما حرف های گوناگون زده ام ، اما هیچ وقت اینقدر حرفتان در دل من ننشسته بود !

بگذار دیگران هرچه می خواهند بگویند . از زبان حافظ خطاب به رهبر عزیزم می گویم :

برغم مدعیانی که منع عشق کنند

جمال چهره ی تو حجت موجه ی ماست

ما رهبرمان را دوست داریم هرچه بادا باد

*****

همه ی مطالب زیر از وبلاگ جناب قزوه است :

۲) ما را تو می شناسی

شعري از مقام معظم رهبري با عنوان مناجات ناشنوايان، امروز براي اولين بار در مراسم روز جهاني ناشنوايان قرائت شد.

ما خيل بندگانيم ما را تو مي‌شناسي
هر چند بي‌زبانيم، ما را تو مي‌شناسي

ويرانه‌ئيم و در دل گنجي ز راز داريم
با آنكه بي‌نشانيم، ما را تو مي‌شناسي

با هر كسي نگوئيم راز خموشي خويش
بيگانه با كسانيم ما را تو مي‌شناسي

آئينه‌ايم و هر چند لب بسته‌ايم از خلق
بس رازها كه دانيم ما را تو مي‌شناسي

از قيل و قال بستند، گوش و زبان ما را
فارغ از اين و آنيم ما را تو مي‌شناسي

از ظن خويش هر كس، از ما فسانه‌ها گفت
چون ناي بي‌زبانيم ما را تو مي‌شناسي

در ما صفاي طفلي، نفسرد از هياهو
گلزار بي‌خزانيم ما را تو مي‌شناسي

آئينه‌سان برابر گوئيم هر چه گوئيم
يكرو و يك زبانيم ما را تو مي‌شناسي

خطّ نگه نويسد حال درون ما را
در چشم خود نهانيم ما را تو مي‌شناسي

لب بسته چون حكيمان، سر خوش چو كودكانيم
هم پير و هم جوانيم ما را تو مي‌شناسي

با دُرد و صاف گيتي، گه سرخوش است گه غم
ما دُرد غم كشانيم ما را تو مي‌شناسي

از وادي خموشي راهي به نيكروزي است
ما روز به، از آنيم ما را تو مي‌شناسي

كس راز غير، از ما نشنيد بس «امينيم»
بهر كسان امانيم ما را تو مي‌شناسي

...................................................

۳ ) حاشیه ای و خاطره ای

هجده سال است که در مراسم دیدار شاعران با رهبر انقلاب حضور دارم. از زمانی که استاد اوستا زنده بود و خیلی های دیگر زنده بودند. در این همه سال بسیاری شعر از زبان شاعران جوان و گاه حتی پسشکسوت می شنیدم که در برخی مصرع ها کاستی هایی داشت و با خود می گفتم ای کاش این تکه از شعرش را عوض می کرد و درست همان وقت یا بعد از شنیدن شعر آن کاستی ها را از زبان رهبری می شنیدیم و این نکته یابی ایشان و نقدشان بر شعر این و آن مخصوص این سالها نبوده که حتی یک بار از زبان شاعر بزرگ خراسان روانشاد استاد کمال - که استاد شفیعی کدکنی نیز او را استاد خود می داند- شنیده شد که می گفت شعری که هیچ کس نتواند از آن عیب بگیرد آقای خامنه ای می تواند عیب بگیرد. و شاعر بزرگ و آزاده ای چون روانشاد ذبیح الله صاحبکار که اسوه انسانیت و مهربانی بود در کتابی که با دستخط خودش به من هدیه داد در جایی از کتاب ایشان را (صائب دیگر) خطاب می کنند که نشانگر مقام و منزلت ادبی ایشان است. در این هجده سال که از این دیدارها گذشته نه من مدحی برای ایشان گفته ام و نه ایشان از مدح این و آن خوشش آمده و نه صله ای به کسی داده و نه کسی از او جز همان چفیه ساده صله ای خواسته است. تنها همان چای و غذای ساده بوده است و همان تهمت هایی که بگذارند بزنند. چند بار هم در شعرخوانی ها نکاتی را به من گفته اند که بعد از سال ها فکر می کنم نکات درست و راهگشایی بوده است. به هر تقدیر ای کاش همه مسئولان ما اینقدر ذوق داشتند . در آخر به نقل از دوست بسیار عزیزم مرتضی امیری اسفندقه نقل قولی از استاد دکتر شفیعی کدکنی را - که هر کجا هستند خدا حفظ شان کناد- برایتان بازمی گویم که این آزاده مرد در منزل شان و در جمعی بسیار خصوصی به مرتضی گفته بود که اگر همه ذوق مسئولان را در دیگی بجوشانند و ملاقه ای کنند آن ذوق فلانی خواهد شد. چیزی به این مضمون. این را گفتم تا در روزگاری که کژان و ناجوانمردان از راستی ها عیب می گیرند شهادت نامه کوچکی نوشته باشم که به این همه ذوق و قریحه افتخار می کنم و افتخار می کنم که ملتی نجیب و رهبری نجیب تر داریم که ادب را می شناسد و ادیبان را قدر می نهد . ای کاش برخی گوش ها سخنانش را دست کم به اندازه این طفلان معصوم می شنیدند .

> قیام باد

shahab921 — Tue, 08 Sep 2009 03:49:18 GMT

دست من که نیست

تا برای چشم هایتان

شکوفه ای به هدیه آورم

آب و آفتاب

زیر ریشه ام دویده اند

شاخه های تازه

قد کشیده اند

در فضای باورم

ولی

دست های باد

باز هم

برای غارتم

قیام می کنند !

*****

> گرفت همهمه ای سرزمین باران را

shahab921 — Mon, 17 Aug 2009 20:08:27 GMT

به نام خدایی که آرامش بندگانش را دوست تر دارد

همراهان همدل سلام

لحظه هایتان سرشار از طراوت باران باد

1 ) ماه شعبان و لحظه های متبرکش به نام ائمه ی معصوم علیهم السلام ، کم کم به پایان می رسند . در این ماه بسیاری از ما به تعارف هم که شده نگاهی به آسمان انداخته و با خود آرزوی ظهور مهدی موعود را به نجوا نشسته است . اما به راستی کداممان قدمی درست در راستای ظهور آن امام برداشته ایم ؟ کداممان ؟!

نمی دانم ما آدم ها چرا هر روز بدتر از دیروز می شویم و هر روز ادعایمان گنده تر از دیروز در کوچه های هراس قد می کشند بی آنکه بفهمیم . . .

آی راوی !

با توام . دیگران را به کناری بگذار ؛ کلاه خودت را بچسب !

با توام راوی !

تو

تو این روزها چگونه ای ؟! . . .

*****

2 ) گاه گاه از سیاست گفتن به شدت به بهتم می کشاند و در این راستا سخن از دل گفتن را بر هرچیزی ترجیح می دهم . اما گاه هم گریزی نیست که سخن دل با گردوغبار سیاست در هم می آمیزد و بنیان شعری می شود تا شاید تو را به دستان آرامش سپارد .

غزل زیر تقدیم نگاه مهربانتان :

گرفت همهمه ای سرزمین باران را

دروغ شعله کشید آبروی انسان را

وطن به جرم صداقت نفس نفس تب کرد

ولی نشُست کسی دست و پای این جان را

همه به فکر رسیدن به کیش و مات صدا

به قیمتی که فروشند ماه ایمان را

برای چنگ زدن بر مناره ی قدرت

هزار ادعیه بستند کفتر نان را

به راست یا به چپ هم شبیه مرتاضان

به حیله نقش زدند ابرهای بُهتان را

شکست قامت بی ادعای یکرنگی

کسی نخواست بفهمد نگاه وجدان را

هوای حوصله ام از نفاقشان ابری است

چرا که رنج رساندند پیر کنعان را

چرا که هیچ نفهمیده اند تا امروز

پیام سرخ شهیدان این دبستان را . . .

*****

به امید فردایی بهتر برای مردم سرزمینم

شهاب الدین رهنما

۲۷ / ۵ / ۱۳۸۸

> آقای کدیور ! علی تنها نیست ، شما تنهایید !

shahab921 — Tue, 04 Aug 2009 19:07:18 GMT

«از دوستان عزیزی که مطلب را می خوانند خواهشمندم مطلب را درست و تا آخر بخوانند و یک طرفه به قاضی نروند .»

به نام او که بهترین آرامش دهنده ی دل های خسته است

سلام دوستان

جناب « محسن کدیور » در سایت « روز » مقاله ای دارد تحت عنوان « علی تنها است » .

وقتی این مقاله را خواندم به شدت دلم گرفت و از کور دلی یا بهتر بگویم از خود را به کور دلی زدن این عزیز و افرادی مثل او مجبور شدم تا دیگر بار سفره ی دل را بگشایم .

***

جناب کدیور ، سلام

درست است که کشور در دردهایی شدید غوطه ور است ؛ درست است که در کشور بی عدالتی است ؛ درست است که در کشور انسان هایی یافت می شوند که حتی به نان شب خویش هم محتاجند ؛ . . . اما همه ی این ها بر می گردد به برخوردهای منافقانه ی خیلی ها ازجمله شما و دوستانتان !

راستی چرا علی تنهاست ؟!

چرا نمی خواهیم بفهمیم که تنهایی علی را سببی جز افکار غلط شما و دوستان شما و گروهی از خشک مقدسان چسبیده به قدرت نیست ؟

آقای کدیور !

مگر دوم خرداد برای این به وجود نیامد که مردم برای نان خویش دست به سمت نااهلان دراز نکنند ؟!

مگر دوم خرداد برای این به وجود نیامد که مردم سرزمینم آسایش را با جان و دل خویش لمس کنند ؟ !

شما چه فکر می کنید ؟!

فکر می کنید مردم عاشق چشم و ابروی جناب خاتمی بودند که به ایشان رای دادند ؟!

نه عزیز !

مردم درپی یک ناجی بودند تا آنها را نجات دهد . اما در مقابل دوستانتان چه بلایی بر سر دوم خرداد و مردم این سرزمینم آوردند ؟!

لطفا خودتان را به نفهمی نزنید ؛ من هم خودم را به نفهمی نمی زنم و می دانم که چه قدر مشکل برای دولت دوم خرداد به وجود آوردند و می دانم که چه هیاهوها که ایجاد نشد . اما خود شما هم می دانید که اگر درد مردم تنها بازی های سیاسی فراهم آمده از دولت دوم خرداد بود که مردم به جان دوستشان می داشتند و در ادامه ی راه همراهشان می شد ند .

اما به یقین درد مردم تنها آزادی بیان و انتشار عقیده نبود ! درد مردم تنها این نبود که صبح که بلند می شوند اول ببینند که فلان روزنامه در پی مسائل به وجود آمده در مملکت چه نوشته است ! . . .

آری درد گروهی از مردم آنچیزی بود که بیان شد ، اما به راستی چند درصد از مردم شامل حال این تفکر می شدند ؟! به راستی چند درصد ؟!

و اینک که مردم بعد از نا امید شدن از خاتمی و گروهش به احمدی نژاد روی آورده اند شما دوست ندارید که ایشان برنده ی بازی ای شود که تنها به نفع مردم است . اگر احمدی نژاد در کارهایش پیروز شود دیگر حنای حضراتی مثل شما در نگاه مردم بی رنگ خواهد شد و این همان چیزی است که شما از آن می ترسید .

جناب کدیور !

من هم انتقادهایی به جا و ناگزیر از جناب احمدی نژاد دارم ، اما این دلیل نمی شود که حسن های این حضرت را نبینم و ساده از کنارشان بگذرم ! . . .

***

آری !

این روزها علی تنهاست . علی دنبال یارانی است که همراهش باشند ، او را بفهمند ، حرفهایش را درک کنند و با او همراه شوند !

علی تنهاست چرا که بسیاری از زعمای قوم تنها در پی ثروتهای بادآورده ای هستند که دنیایشان را طلایی کنند !

علی تنهاست چرا که باندهای قدرت تشکیل شده بعد از رحلت امام نمی خواهند علی آنچه را که به صلاح مردم است ، به اجرا درآورد !

علی تنهاست چرا که عده ای دیگر از همین زعمای قوم چنان به قدرت چسبیده اند که انگار اگر روزی آن را گروهی دیگر از دستشان برباید ، آنان نیز هویتشان را از دست خواهند داد !

علی تنهاست چرا که شما نمی خواهید بفهمید همین انتخاباتی که برگزار شد بزرگترین رفراندم سی ساله ی این نظام است و شما چون نفع خویش را در آن نمی بینید ، چشم بسته با آن مخالفت می کنید و این نخواستن شما و دوستانتان سبب دردهایی شد که علی را به شدت رنجاند ، و بسیاری از مردم را در اندوهی ناگزیز گرفتار کرد !

آری

علی تنهاست چرا که دوستان چندین ساله ی علی بنای آن گذاشتند که دیگر علی نباشد تنها بجرم آنکه از کسی حمایت می کرد که در پی درد مردم بود !

جناب کدیور !

در شرایطی اینچنینی که دوستانتان هم شما را تنها می گذارند ، چگونه می توان احساس تنهایی نکرد ؟! آری !

شما خون به دل علی کردید . . .

اما حقیقت چیز دیگری است آقا ؟!

علی تا خدا را دارد تنها نیست !

علی تا مالک را دارد ، تنها نیست !

علی تا سربازانی دارد که تنها برای خدا و رضایت او تنفس می کنند ، تنها نیست !

علی تا در پی انتشار عطر خوش عدالت در جان و دل مردم ستمدیده ای است که فاصله شان به مدد دوستان شما با اغنیا بسیار زیاد شده است ، هیچ وقت تنها نیست !

علی تا خود را وصل قدرت نکرده و آبروی خویش را صرف آسایش مردمی می کند که رنج دیده ی دست های زالو صفتان است ، تنها نیست !

آری !

علی تنها نیست !

تنها شما هستید که دینتان را به دنیا فروخته اید و در دامن شیطان به رقصی آتشین ، به خیال خوابی خوش ، به انتظار نشسته اید !

آری !

علی تنها نیست ، تنها شمایید !

*****

شهاب الدین رهنما

13 مرداد 1388

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ .ن . ۱ :

لازم به ذکر است که نویسنده ی نوشتار بالا برای همه ی ارزش های علمی جناب کدیور احترام قائل است ، هر چند با دیدگاه های سیاسی ایشان همراه و هم جهت نیست !

پ. ن . ۲:

من هیچ وقت دین و ایمانم را به پای اینان نمی ریزم .اما انصاف هم خوب چیزی است .

من با احمدی نژاد مخالف بوده و هستم اما خواهش می کنم حوادث پیش و پس از انتخابات را خوب مرور کنید و مثل خیلی ها یک طرفه به قاضی نروید .
من هم می دانم که چه گندهایی زده شده است اما بی شک همین گندها در گذشته نیز بوده است و امروز کسانی که آن گندها را زده اند داعیه ی گند زدایی دارند که این بسیار نوبر است عزیز !

پ.ن . ۳ :

به دوست عزیزی که خود را شماره ی ۱ معرفی کرده اند :

دوست عزیز ای کاش خود را درست معرفی می کردید یا حداقل نشانی از خود می گذاشتید .

بی شک آن زمانی که من با چشم خودم دیدم که چه بلایی بر سر پدرمرحومم در همان سال های اول انقلاب آمد یا شما هنوز نفس نمی کشیدید یا مثل خیلی ها سکوت را بر هرچیزی ترجیح می دادید .

اما این نکته هیچ چیزی را تغییر نمی دهد ، من این نظام را قبول دارم و حتما شما هم ؛ اما بی شک می دانید که وقتی کار به تخریب و بی انصافی کشیده شد آن وقت دیگر نباید از منافع شخصی سخن گفت ، بلکه باید دید که دیگران همانند برادرت چه کرده اند که اینگونه شده است !

راستی مگر برادرت قبل ار 22 خرداد در مملک نبود ؟! اگر بود پس چرا در آن زمان دستگیر و زندانی نشد ؟!

بیایید کمی نگاهمان را باز کنیم و بدانیم که مشکل نه از احمدی نژاد است نه از موسوی ؛ بلکه مشکل از فرهنگ غلطی است که در ما ریشه دوانده و بر اساس آن همیشه آن چیزی را می خواهیم که به نفع ماست نه نفع دیگران !

بدرود

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوستان عزیز :

به جهت طولانی نشدن پست ،

باقی جواب ها را در بخش نظرات نوشته ام .

> تا بار دگر

shahab921 — Thu, 18 Jun 2009 07:07:18 GMT

شرح این هجران و این خون جگر

این زمان بگذار تا وقت دگر

به امید فردایی بهتر برای مردم سرزمینم

***

> شبیه دلقک ها

shahab921 — Sun, 24 May 2009 16:48:18 GMT

به نام خدایی که در همین نزدیکی است

سلام دوستان همدل

شاید خیلی از دوستان خواسته باشند تا من هم در باره ی انتخابات حرفی و سخنی را بر زبان رانم ، اما ، اما به حقیقت وقتی این همه جوّ مسموم و این همه بی انصافی را در حلقوم کسانی می بینم که تنها در پی خواسته های نفسانی خویش اند و تنها برای مطامع دنیای خویش اخلاق و مروت را قی کرده و بی هراس از آخرت ورّاجی می کنند ، بیزار می شوم از هر چه انتخابات !

به راستی وقتی که هدف از انتخابات تنها تخریب یکدیگر و له کردن یاس های اخلاق برای چنگ زدن به خواسته های نفسانی باشد ، باید واژه ی انتخابات را بوسید و تنها در فرهنگ ها از آن یادی کرد .

بگذریم که عفونت ناشی از این انتخابات فریب ، کم کم دارد خفه ام می کند . بگذریم . . .

@@@@@

بادها را بگو به پا خیزند

محشر واپسین انسان هاست

روزگار بلوغ بد عهدی

روزگار هبوط وجدان هاست

***

این چه حرفی است ؟ . . .

من نمی دانم

حرف تلخی که بر زبان من است

گوش کن عابر تخیل من

حرف تلخم ، نشان ،

نشان من است !

***

زخم می بارد از هوا و زمین

بر پَرِ این نگاه بارانی

آه ! باور کن ای مسافر من

داغ این باغ رو به ویرانی !

***

سوز با رقص می رسد از راه

لحظه هایی که کوچه ها خوابند

عشق فریاد می کند در من

آسمان ها چرا ،

چرا خوابند ؟!

***

کی شود آسمان به پا خیزد ؟!

نعره ای در دل زمین ریزد ؟!

تا به پا خیزد این عروسک بهت

تا به پا خیزد این ،

به پا خیزد .

***

آه ! عابر نگاه کن اینجا

فصل ها بی نصیب فردایند

زخم ها گرم گرم می شکفند ،

زخم ها ، شاعران اینجایند !

***

فصل درد است ، فصل بیداری

کاش من هم به خواب می رفتم

کاش من هم شبیه دلقک ها

چهره ام را ، نقاب می بستم !

*****

زندگیتان سبز و لحظه هایتان آبی باد

شهاب الدین رهنما

3 / 3 / 1388

----------------------------------------------------

دوست عزیزی به نام « فقیر » در پی خواندن شعر

< شبیه دلقک ها >

شعر زیر را برایم نوشته اند که خواندنش لطفی دیگر دارد .

با سلام اي رفيق شاعر من
شعرهايت چه قدر ، زيبا بود
خسته بودم از اين سكوت خودم
حرف تو صحبت دل ما بود

در زمان سياهي دلها
رنگ شعرت چه قدر آبي بود
حرفهايت درست مثل دلت
روشن و خوب و آفتابي بود

ترسم اما سياهي شبها
ببرد اين طلوع آبي را
غول شب با فريب خود بخورد
اين سحرگاه آفتابي را

واقعيت هميشه صادق نيست
ظاهر قصه هيچ دردي نيست
خنده افتاده روي لب اما
پشت اين چهره ، قصه ي تلخيست

جاي گلهاي عشق و زيبايي
گل به گل خار كينه مي رويد
جاي پروانه هاي رنگارنگ
مار در باغ سينه مي رويد

در دل زرد خويشتن اين بار
پير ِ پاييز نقشه ها دارد
بر گلوگاه تشنه ي جنگل
جاي باران عذاب ميبارد

پير پاييز مي رسد از راه
"مرد ارديبهشت" كاري كن
از حقيقت بيار دريايي
باغ ما را تو آبياري كن

از سراب دروغ سيرابيم
باغ ما تشنه ي صداقت تست
همچو منصور با صراحت باش
واقعيت همان حقيقت تست

شهر پر از هواي شيطان است
من از اين شهر درد مي ترسم
نيست خورشيد عالم افروزي
از شب تار و سرد مي ترسم

ما در اين روزگار تنهاييم
پس بيا تا كنار هم باشيم
شعله اي از اميد افروزيم
در شب سرد يار هم باشيم

آري آري تو راست مي گويي
"فصل درد است ، فصل بیداری"
در چنين شب به قول "سيد" ما
"واجب ِعيني" است هشياري

شب بلند است و آسمان بيدار
من كنار قلندران بيدار ...

*****

ممنونم از لطف جناب فقیر

> مرد فریاد

shahab921 — Tue, 05 May 2009 10:27:18 GMT

به نام او که سرزنده ترین است

دوستان همدل سلام

1 ) تقدیم به آیه ای که رسم سرودن را در نهادم به امانت سپرد :

من با تو در این کویر آباد شدم

لبخند شدم ، پرنده ای شاد شدم

یک حرف نداشتم برای خواندن

با حوصله ی تو مرد فریاد شدم

****